Η Ισλαµική τροµοκρατία είναι το πρώτο βιβλίο της «διλογίας» του Σταύρου Λυγερού που θα µπορούσε να έχει τίτλο «Η εκδίκηση του Ισλάµ» και θέµα τις συνέπειες της στρατηγικής των Αµερικανών για «αναµόρφωση» της Μέσης Ανατολής µέσω στρατιωτικών επεµβάσεων. Η πολιτική «ρευστοποίηση» της Μέσης Ανατολής, όµως, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου.
Ο πρώτος «άνεµος» που ξεχύθηκε είναι η επέκταση και γενίκευση της ισλαµικής τροµοκρατίας, η οποία έχει εµφυτεύσει τον φόβο και έχει διασπείρει την ανασφάλεια στους Ευρωπαίους. Ο δεύτερος είναι η διόγκωση των προσφυγικών-µεταναστευτικών ροών µε αποκορύφωµα το τσουνάµι του 2015-2016. Οι δύο «άνεµοι» είναι πολύ διαφορετικοί µεταξύ τους, αλλά βιώνονται από την Ευρώπη ως παράλληλες κρίσεις που, σε συνδυασµό µε την οικονοµική κρίση, απειλούν µε αποδιάρθρωση το ενοποιητικό εγχείρηµα.
Το ναυάγιο της νεοσυντηρητικής στρατηγικής υποχρέωσε τις ΗΠΑ να εγκαταλείψουν το «αυτοκρατορικό» όνειρο και να προσαρµοστούν στο αναδυόµενο πολυπολικό διεθνές σύστηµα. Αφενός αυτός ο ανταγωνισµός µεγάλων και περιφερειακών δυνάµεων, αφετέρου η ανοµολόγητη νεοψυχροπολεµική στάση της Δύσης άφησαν χώρο για την ταχύτατη ανάπτυξη και επέκταση του Ισλαµικού Κράτους.
Ο συγγραφέας αναλύει την ασυµβατότητα του ισλαµικού φονταµενταλισµού µε τις ανοικτές δυτικές κοινωνίες, την οποία τόσο αριστεροί όσο και µεταµοντέρνοι φιλελεύθεροι παρακάµπτουν µε εξόφθαλµο δογµατισµό. Το γεγονός ότι ο ισλαµικός φονταµενταλισµός λειτουργεί ως προθάλαµος και δεξαµενή στρατολόγησης για την ισλαµική τροµοκρατία µάς εξηγεί και το πώς γεννηµένοι στην Ευρώπη νεαροί µουσουλµάνοι µεταλλάσσονται σε τζιχαντιστές.
