Αν το σύμπλεγμα ευνουχισμού καλύπτει ένα αρκετά ευρύ πεδίο, συμπεριλαμβάνοντας τους ασθενείς που εντάσσονται στο νευρωτικό κλινικό πεδίο και τα φυσιολογικά υποκείμενα, στο βιβλίο αυτό η εστίαση επικεντρώνεται σ’ αυτό που θα ήταν θεμελιωδώς γενικό για να χαρακτηρίσει τους άνδρες. Πράγματι, ο τίτλος δε λέει «γιατί κάποιοι άνδρες…», αλλά οι άνδρες, δήλωση αόριστου χαρακτήρα που περιορίζεται μόνο από το ανήκειν στο ανδρικό φύλο. Υπάρχει εδώ μια τολμηρή πρόταση που δεν οπισθοχωρεί μπροστά σ’ αυτό το οποίο θεωρεί διαπίστωση που αφορά όλους τους άνδρες ανεξαιρέτως.
Η πιο άμεση απάντηση που θα έμπαινε στον πειρασμό να δώσει ένας καλά εκπαιδευμένος φροϋδικός θα ήταν να κλείσει την ερώτηση: «Προφανώς, επειδή είναι ευνουχισμένες». Για να αρνηθεί αυτή την απάντηση, ο Ζαν Κουρνύ μπήκε στον κόπο να γράψει αυτό το βιβλίο και να μας ανακοινώσει μέσω της αμφισβήτησής του ότι είναι αναγκαία μια άλλη απάντηση. Μια αλήθεια που θα επιχειρήσει να ακουμπήσει σε επιχειρήματα που δε θα προέρχονται μόνον από την κλινική, αλλά και από διαπολιτισμικούς, ιστορικούς τομείς, και θα στηριχτεί εξίσου στην ανάλυση όσων μας δίνει τη δυνατότητα η ζωή να παρατηρήσουμε στις σχέσεις μητέρας-γιου, μητέρας-κόρης, στον έρωτα και στο θηλυκό.
Είναι φανερό πως αυτός ο τίτλος δεν είναι παρά το νήμα που επέλεξε ο Κουρνύ για να θέσει πάλι υπό αμφισβήτηση όλο το πεδίο της σεξουαλικότητας, το οποίο ξαναπιάνει κεφάλαιο προς κεφάλαιο. Και καθώς γι’ αυτόν δεν υπάρχει άλλο πεδίο που θα μπορούσε να αξιώνει τον τίτλο της θεμελιώδους έννοιας, στην ουσία μάς καλεί σε μια επανεξέταση ολόκληρης της ψυχανάλυσης.
