Ίων Δραγούμης

Ο Ίων (Ιωάννης) Στεφ. Δραγούμης (Αθήνα, 1878-1920) υπήρξε διπλωμάτης, πολιτικός, λογοτέχνης, διανοητής. Μετέχει ως εθελοντής στον «Ατυχή Πόλεμο» του 1897. Μετά τις σπουδές του στη Νομική εντάσσεται στο διπλωματικό σώμα. Διορίζεται το 1902 στο Μοναστήρι και ιδρύει εκεί τη «Μακεδονική Άμυνα» για την υπεράσπιση του ελληνισμού της Μακεδονίας. Με τον Αθανάσιο Σουλιώτη-Νικολαΐδη ιδρύουν τη μυστική «Οργάνωση Κωνσταντινουπόλεως» (1908). Πρωτοστατεί σε όλες τις κινήσεις του δημοτικισμού (Εθνική Γλώσσα, Δημοτικιστάδες της Πόλης, Εκπαιδευτικός Όμιλος). Το 1915, παραιτείται από το διπλωματικό σώμα για να πολιτευθεί και εκλέγεται ανεξάρτητος βουλευτής Φλωρίνης. Κατά την περίοδο του Διχασμού θα βρεθεί στο «αντιβενιζελικό» στρατόπεδο. Τον Ιούλιο του 1917 εξορίζεται στο Αιάκειο της Κορσικής. Τον Μάιο του 1919, εκτοπίζεται στη Σκόπελο. Επιστρέφει στην Αθήνα το φθινόπωρο του 1919 και στις 31 Ιουλίου του 1920 δολοφονείται στην Αθήνα από παραστρατιωτικούς.
Όσο ζούσε, εξέδωσε τα βιβλία: Μαρτύρων και ηρώων αίμα (1907), Σαμοθράκη (1909), Όσοι ζωντανοί (1911) και Ελληνικός πολιτισμός (1914).
Μετά τον θάνατό του εκδόθηκαν Το μονοπάτι (1925), Ο Ελληνισμός μου και οι Έλληνες και το Σταμάτημα (1927).
Το έργο-«κλειδί» για την κατανόηση του Δραγούμη, τα ημερολογιακά του Τετράδια, παρέμενε μέχρι πρόσφατα κατά το ήμισυ αδημοσίευτο. Η πλούσια αρθρογραφία του σε έντυπα της εποχής, η ογκώδης αλληλογραφία του δεν έχουν δημοσιευθεί παρά μόνον αποσπασματικά. Το αρχείο του φυλάσσεται στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα (ΑΣΚΣΑ).