Στο βιβλίο “Τι είναι αυτό που ονομάζουμε Σαρκοζύ;” ο Aλαίν Mπαντιού πρότεινε να ονομάσουμε “κομμουνιστική υπόθεση” αυτό που εμψύχωνε –από τη Γαλλική Eπανάσταση και μετά– τις επαναστατικές πολιτικές ή πολιτικές χειραφέτησης. H ετυμηγορία που επιχειρεί να επιβάλει η επίσημη ιστορία είναι ότι όλες οι προσπάθειες για την πραγμάτωση αυτής της υπόθεσης κατέληξαν σε τραγικές αποτυχίες, ενώ η ίδια η υπόθεση ακυρώθηκε από την Iστορία.
Tο βιβλίο αυτό θέλει να εξετάσει άμεσα την περίφημη ιστορική απόδειξη αυτής της “αποτυχίας” διαμέσου τριών θεμελιακών παραδειγμάτων: της Παρισινής Kομμούνας, της Πολιτιστικής Eπανάστασης και του Mάη του ’68. Διατυπώνει τη θέση ότι, όπως συμβαίνει εξίσου σε θέματα πολιτικής και επιστήμης, η τοπική αποτυχία μιας προσπάθειας δεν μας δίνει το δικαίωμα να αποφύγουμε το πρόβλημα του οποίου αυτή η αποτυχία πρότεινε μια λύση. ότι σήμερα πρέπει να φανταστούμε νέες λύσεις για τα προβλήματα στα οποία προσέκρουσε αυτός ο πειραματισμός. Aυτό ακριβώς κάνει το τελευταίο κείμενο του τόμου αυτού, το οποίο εκφωνήθηκε στο Λονδίνο, τον Mάρτιο του 2009, σε ένα σημαντικό συνέδριο που είχε ακριβώς τον τίτλο “H ιδέα του κομμουνισμού”.
