Μισέλ Φάις
O Μισέλ Φάις (Κομοτηνή, 1957) έχει εργαστεί ως κριτικός βιβλίου κι έχει επιμεληθεί πολλές λογοτεχνικές σειρές. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1994. Έχει γράψει πρόζα, δοκίμια, θέατρο και σενάριο. Ασχολείται με την φωτογραφία κι έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις φωτογραφίας. Διδάσκει Δημιουργική Γραφή επί είκοσι πέντε χρόνια, σε συνεργασία, μεταξύ άλλων, με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και το Eλληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες, με πιο πρόσφατη την αγγλική έκδοση «Mechanisms of Loss» (Yale University Press, 2021). Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για τη συλλογή «Απ’ το ίδιο ποτήρι και άλλες ιστορίες» (2000) και με το Βραβείο μυθιστορήματος του περιοδικού Αναγνώστης για το μυθιστόρημα «Η Ερευνήτρια» (2021).
Πεζογραφία: Αυτοβιογραφία ενός βιβλίου (1994• αναθεωρημένη επανέκδοση Εκδόσεις Πατάκη, 2005), Απ’ το ίδιο ποτήρι και άλλες ιστορίες (1999• αναθεωρημένη επανέκδοση Εκδόσεις Πατάκη, 2011), Aegypius Monachus (2001• αναθεωρημένη επανέκδοση Εκδόσεις Πατάκη, 2013), Το μέλι και η στάχτη του Θεού (Εκδόσεις Πατάκη, 2002), Ελληνική αϋπνία (Εκδόσεις Πατάκη, 2004), Πορφυρά γέλια (Εκδόσεις Πατάκη, 2010), Kτερίσματα (Εκδόσεις Πατάκη, 2012), Από το πουθενά (Εκδόσεις Πατάκη, 2015), Lady Cortisol (Εκδόσεις Πατάκη, 2016), Όπως ποτέ (Εκδόσεις Πατάκη, 2019), Η ερευνήτρια (Εκδόσεις Πατάκη, 2020), Caput mortuum [1392]. Φάρσα αφανισμού (Εκδόσεις Πατάκη, 2021), Εξουθένωση (Εκδόσεις Πατάκη, 2022), Αμήν. Προσευχές στο Κενό (Εκδόσεις Πατάκη, 2024), Μεσοτοιχίες. Αθέατοι συγκάτοικοι (2025). Επίσης, τα παιδικά βιβλία Το περίεργο μαξιλάρι (εικονογράφηση: Ντανιέλα Σταματιάδη, Εκδόσεις Πατάκη, 2024) και Το ντροπαλό βιβλίο ((εικονογράφηση: Ντανιέλα Σταματιάδη, Εκδόσεις Πατάκη, 2025).
Το μυθιστόρημα Αυτοβιογραφία ενός βιβλίου μεταφράστηκε στα γαλλικά και στα ρουμάνικα, η συλλογή διηγημάτων Απ’ το ίδιο ποτήρι και άλλες ιστορίες στα γαλλικά, ισπανικά και αγγλικά. Διηγήματά του συμπεριλήφθηκαν σε ισπανικές, γερμανικές, αγγλικές, γαλλικές, τσέχικες και κινεζικές ανθολογίες και δημοσιεύτηκαν σε αμερικανικά περιοδικά. Το φθινόπωρο του 2020 κυκλοφόρησαν από το Yale University Press, σε μετάφραση David Connolly, οι νουβέλες του Lady Cortisol και Aegypius Monachus υπό τον τίτλο Μηχανισμοί απώλειας (Mechanisms of Loss).
Μετάφραση: Χαϊκού για τη βροχή, το χιόνι, τον άνεμο, τον ήλιο, το φεγγάρι (με εικόνες του Χρόνη Μπότσογλου, Μπάστας Πλέσσας, 1994).
Θέατρο: Το παγκάκι του κανένα (Θέατρο 104, 2014, σκην. Αλεξία Καλτσίκη), Είμαι αριστερόχειρ ουσιαστικά (Παράσταση για τον Μανόλη Αναγνωστάκη. Φεστιβάλ Φιλίππων-Θάσου, 2012, Θέατρο Θησείον, 2012, δραματουργική επεξεργασία, σκην. Αλ. Καλτσίκη), Κάποιος να τους πονέσει (24hour plays Athens, 2012, σκην. Κ. Μπερδέκα), Πουπουλένιο τίποτα (Εθνικό Θέατρο – Αναγνώσεις, 2011, σκην. Ν. Κουρής-Μ. Καλλιμάνη-Αλ. Καλτσίκη), Μετά τις τελευταίες μας λέξεις (Συνεργείο, 2011, σκην. Λ. Μελεμέ), Πέστροφα Δουνάβεως (Φεστιβάλ Φιλίππων, 2010, σκην. Λ. Μελεμέ), Το κίτρινο σκυλί (Από Μηχανής Θέατρο, 2009, σκην. Λ. Μελεμέ, Θέατρο Αμαλία, 2011, σκην. Α. Σπυριδάκης, ΔΗΠΕΘΕ Σερρών, 2013, σκην. Παν. Μέντης, Θεατρική Ομάδα Pinata, 2014, Ναύπλιο), Ελληνική αϋπνία (Θέατρο Εμπρός, 2006, σκην. Ρ. Πατεράκη), Η πόλη στα γόνατα (Θέατρο Αμόρε-Δοκιμές, 2006, σκην. Θ. Αναστόπουλος), Αντρόγυνα (Μονόλογοι Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, Θέατρο Μεταξουργείο, 2003, σκην. Π. Χούρσογλου).
Κινηματογράφος: Συνεργάστηκε με τον Νίκο Παναγιωτόπουλο στο σενάριο των ταινιών Delivery (Επίσημη Συμμετοχή Φεστιβάλ Βενετίας και Μόντρεαλ, 2004), Αθήνα-Κωνσταντινούπολη (2008) και Η κόρη του Ρέμπραντ (2015). Φωτογραφία: Ύστερο βλέμμα, 1996 και Η πόλη στα γόνατα, 2002 (Λευκώματα και ατομικές εκθέσεις στον Χώρο Τέχνης 24). Συμμετείχε στη Photosynkyria 2003 και έλαβε μέρος στις εξής ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας-ζωγραφικής: Καλοκαίρι, μια συνάντηση (με τους Κώστα Παπανικολάου και Τάσο Μαντζαβίνο, Χώρος Τέχνης 24, 2006), Αυτοπροσωπογραφία ενός άλλου (με τον εικαστικό Τάσο Μαντζαβίνο, Χώρος Τέχνης 24, 2007), Κτερίσματα (με τους Καλλιόπη Ασαργιωτάκη και Τάσο Μαντζαβίνο, Χώρος Τέχνης 24, 2013).
Επιμέλεια: Ασχολήθηκε με τη φιλολογική και καλλιτεχνική αποκατάσταση του Τζούλιο Καΐμη (7 τίτλοι). Έχει επιμεληθεί πολλούς συλλογικούς τόμους λογοτεχνίας και εικαστικά λευκώματα. Τελευταία διευθύνει τις εξής σειρές: «Η κουζίνα του συγγραφέα/σκηνοθέτη/ιστορικού/αρχιτέκτονα» (εξομολογητική σειρά από προσωπικότητες της λογοτεχνίας, της τέχνης και της δημόσιας ζωής – 9 τόμοι), «Hotel/Ένοικοι Γραφής» (πανελλήνιος θεματικός διαγωνισμός διηγήματος – 7 συναπτά χρόνια, 7 τόμοι).
Για να δείτε μαθητές του Μισέλ Φάις που έχουν εκδώσει έργα τους, πατήστε εδώ.