«Φίλοι μου, εδώ στην Παραμυθοχώρα δεν έχουμε ζωή. Το βλέπετε και μόνοι σας. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για μας. Τα παιδιά ή θα κάνουν αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, μουσική, κολυμβητήριο, υπολογιστές και φροντιστήριο ή θα βλέπουν τηλεόραση. Κανένα τους δε θέλει ν’ ακούσει τα παραμύθια μας. Είμαστε χωρίς δουλειά, αγαπητοί μου φίλοι, άνεργοι, χωρίς σκοπό πια στη ζωή!» Μετά απ’ αυτά τα λόγια του Παπουτσωμένου Γάτου, κι αφού μάταια οι παραμυθοήρωες προσπάθησαν να βρουν λύσεις για να ξεφύγουν από τη μιζέρια, έγινε η μεγάλη, κοσμοϊστορική επανάσταση της φαντασίας και άρχισε η μαζική μετανάστευση των ονείρων. Μια σάτιρα της κοινωνικής ζωής, των προκαταλήψεων, της γραφειοκρατίας, της πολιτικής και του καιροσκοπισμού, ένα ανατρεπτικό παιχνίδι ιδεών ανάμεσα στην καθημερινότητα και στη φαντασία.
Ζωή Βαλάση
