Την Τρίτη 17 Ιουνίου 2025 πραγματοποιήθηκε στην κατάμεστη Αίθουσα Τελετών της Ακαδημίας Αθηνών η συνεδρία υποδοχής του κ. Στάθη Λιβαθινού, του πρώτου σκηνοθέτη του θεάτρου που εισέρχεται στην Ακαδημία Αθηνών ως πρακτικός του θεάτρου στη νεοσυσταθείσα έδρα «Θεατρικής Τέχνης».

Ο πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, κ. Μιχάλης Τιβέριος, προσφώνησε τον νέο ακαδημαϊκό και στη συνέχεια έλαβε τον λόγο ο ακαδημαϊκός, κ. Μιχάλης Σταθόπουλος, ο οποίος παρουσίασε αναλυτικά το έργο του Στάθη Λιβαθινού και αναφέρθηκε στο πάθος και την αφοσίωση που διέπουν την καλλιτεχνική του δράση όλα αυτά τα χρόνια. Ο κ. Σταθόπουλος δεν εστίασε μόνο στο εκτενές και αξιόλογο έργο του νέου ακαδημαϊκού, αλλά επισήμανε ότι, πραγματευόμενος σπουδαία έργα (συμπεριλαμβανομένων σημαντικών έργων της παγκόσμιας λογοτεχνίας) στη θεατρική σκηνή, δημιούργησε ξεχωριστές οντότητες που άφησαν το αποτύπωμά τους στην εγχώρια και διεθνή σκηνική πραγματικότητα.  Μεταξύ άλλων, ο κ. Σταθόπουλος επικεντρώθηκε στο σημαντικό έργο του Λιβαθινού κατά τη διάρκεια της θητείας του ως καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου (2015-2019), κατά την οποία εισήγαγε σημαντικές καινοτομίες (μεταφορά της Σχολής από το παλιό κτίριο της Ομόνοιας στο Σχολείον της Ειρήνης Παππά, ίδρυση του Τμήματος Σκηνοθεσίας, στο πλαίσιο της δραματικής σχολής, ίδρυση δύο νέων σκηνών: ισόγειο Rex-Πειραματική) αφήνοντας σπουδαία παρακαταθήκη.

Στη συνέχεια, αφού ο πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, κ. Μιχάλης Τιβέριος, περιέβαλε τον τιμώμενο ακαδημαϊκό με το διάσημο της Ακαδημίας και του απένειμε το δίπλωμα του τακτικού μέλους, ο Στάθης Λιβαθινός έλαβε τον λόγο.

Η ομιλία του ξεκίνησε με τη διαπίστωση ότι «είμαστε το άθροισμα των στιγμών και των ανθρώπων που συναντήσαμε. Πήρα απ’ όλους κάτι και χρωστώ σε όλους κάτι». Κάνοντας αναδρομή στο παρελθόν του θεάτρου, παρατήρησε ότι είναι μία τέχνη για την οποία οι άνθρωποι που την υπηρέτησαν χρειάστηκε να αντιμετωπίσουν πολλές δυσκολίες, αλλά δημιούργησαν και παρήγαγαν έργο κινούμενοι από το πάθος και στερούμενοι πολυτελειών, συγκριτικά με τα σημερινά δεδομένα, γι’ αυτό και τόνισε τη μεγάλη σημασία της ίδρυσης της έδρας «Θεατρικής Τέχνης», η οποία όπως είπε δικαιώνει την προσπάθεια πολλών γενεών.

Σε αυτό το σημείο, αναφέρθηκε με συγκίνηση στον Μάνο Κατράκη, σπουδαίο ηθοποιό και θείο του, ο οποίος βραβεύτηκε πριν από 43 χρόνια στην ίδια Αίθουσα Τελετών της Ακαδημίας για το μνημειώδες καλλιτεχνικό έργο του. Συνέχισε με την αναφορά στο «ρομαντικό ραντεβού» των Στανισλάβσκι και Νεμιρόβιτς-Ντάντσενκο που επηρέασε τη μετέπειτα πορεία του ευρωπαϊκού θεάτρου.  Μίλησε επίσης για το επάγγελμα του σκηνοθέτη όπως αυτό διαμορφώθηκε μέσα στον 20ό αιώνα και για την επιστημονική πλευρά του θεάτρου.

Τέλος, θέλησε να προσφέρει στους παρισταμένους της εκδήλωσης, ως αντίδωρο, την απαγγελία ενός ποιήματος του Κωνσταντίν Σίμονοφ, γραμμένο το 1942, αφιερωμένο σε αυτούς που έφυγαν, σε αυτούς που θα έρθουν και σε αυτούς που περιμένουν.

Η συνεδρία θα είναι διαθέσιμη τις προσεχείς ημέρες για παρακολούθηση από το κανάλι της Ακαδημίας Αθηνών στο YouTube.

Από τις Εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορεί το βιβλίο του Τρεις εποχές: Αυτοβιογραφικές σημειώσεις ενός σκηνοθέτη του θεάτρου.

(photos credits Θεόδωρος Αναγνωστόπουλος)