Μπορούμε εμείς —οι απειροελάχιστες χωροχρονικές κάψουλες— να κατανοήσουμε το Σύμπαν, να εξηγήσουμε πώς γεννήθηκε, πώς εξελίχθηκε, πώς έφτασε στη σημερινή του μορφή;
Και, τέλος, υπάρχει άραγε σκοπός πίσω απ’ όλα αυτά; Με άλλα λόγια: μπορούμε να δώσουμε μια επιστημονική εξήγηση του Σύμπαντος, βασισμένη στους φυσικούς νόμους; Και αν ναι, τότε πώς εμφανίστηκαν οι ίδιοι αυτοί οι νόμοι; Το συγκλονιστικό, αν και ελάχιστα γνωστό, είναι ότι σήμερα διαθέτουμε πειστικές απαντήσεις σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα. Ακούγεται ίσως αυθάδεια, ακόμη και «ύβρις», ιδίως αν σας πω ότι οι απαντήσεις προέρχονται από τη Φυσική των Υψηλών Ενεργειών και την Κοσμολογία…
Αυτό είναι και το κεντρικό θέμα του βιβλίου: να δούμε πώς οι νέες ιδέες μαζί με τα πειραματικά και παρατηρησιακά δεδομένα της Αστροσωματιδιακής Φυσικής —της σύνθεσης δηλαδή της Φυσικής των Στοιχειωδών Σωματιδίων και της Κοσμολογίας— μας οδηγούν με φυσικό τρόπο στις απαντήσεις στα Μεγάλα Ερωτήματα τα οποία μπορεί να μη μας απασχολούν όλους, αλλά σίγουρα μας αφορούν όλους. Οι ραγδαίες εξελίξεις στην Αστροσωματιδιακή Φυσική —την ενοποιημένη Φυσική του Μικρόκοσμου και του Μακρόκοσμου— υποδεικνύουν ένα Σύμπαν που ίσως να γεννήθηκε ως κβαντική διακύμανση από το κβαντικό κενό, το οποίο πολλοί ταυτίζουν με το «τίποτα».
Αναδύεται έτσι ένα νέο φιλοσοφικό σύστημα, που θυμίζει σαφώς τη φιλοσοφία του παραλόγου όπως την παρουσίασε ο Αλμπέρ Καμύ στον Μύθο του Σίσυφου.
Δ. Ν
