Τόπος, Αθήνα. Χρόνος, 2003. Ένας πενηντάρης, πρώην επαναστάτης και νυν επιτυχηµένος σύµβουλος υπουργού, στη µέγκενη της υπαρξιακής κρίσης. Η παραµεληµένη Ιταλίδα σύζυγος. Η καλλίγραµµη ερωµένη. Ο αποξενωµένος έφηβος γιος. Το παιχνίδι των διαψεύσεων. Οι ερωτικές ταυροµαχίες. Οι θαµµένες προσδοκίες και γιατί ένα ποίηµα γίνεται στοίχηµα ζωής.
Ένα διορατικό µυθιστόρηµα για µια κοινωνία που οδεύει στην αναπόφευκτη κατάρρευση.
O ήρωας, προσπαθώντας να δαµάσει τα πολιτικά του οράµατα, την καθηµερινότητά του, τη σεξουαλική ορµή του και τελικά τις λέξεις, όλο και πλησιάζει την αλήθεια… Αλλά η ζωή όλο και θα τη διαψεύδει. Η Έρση Σωτηροπούλου γνωρίζει το σκηνικό από πρώτο χέρι: αν η αλή-θεια είναι µια ερµηνεία της πραγµατικότητας, τότε φθάνουµε σ’ αυτήν µέσα από αλλεπάλληλες διαψεύσεις. – Μικέλα Χαρτουλάρη
Με ευρηµατική πρόζα, τραγική χωρίς να παραµελεί την κωµική και γκροτέσκα πλευρά των πραγµάτων, το Δαµάζοντας το κτήνος αναλύει τη συµπεριφορά µιας ελίτ, ενώ ταυτόχρονα εξερευνά βαθύτερα ηθικά ερωτήµατα. Διαβάζεται απνευστί. – France Culture
Η συγγραφέας δεν κρίνει τους χαρακτήρες της: ούτε τον Άρη, τον παραγκωνισµένο πολιτικό και ποιητή που παλεύει µε τις λέξεις• ούτε την Κάρλα, την τελειοµανή σύζυγο• ούτε τον «Κανίβαλο», τον κάπως χαµένο γιο που βρίσκει καταφύγιο στη γιαγιά του, θαυµάστρια του σίριαλ «Ατίθασα νιάτα»• ούτε τoν Σπίθα τον εξεγερµένο φίλο του «Κανίβαλου» που φοράει πάντα ένα κόκκινο σκουφί. Τους αφήνει να αναµετρηθούν µε τις κρυφές ιστορίες τους, τις αγωνίες και την οργή τους. Και ξετυλίγει το νήµα της ζωής τους, το οποίο νιώθουµε ότι είναι καταδικασµένο να σπάσει. – Le Nouvel Observateur
