Απορία: πώς γράφεται ένα διήγημα ή ένα μυθιστόρημα;
Είναι πιο εύκολο ή πιο δύσκολο από το να πιάσεις ένα κοτσύφι μέσα στον καθρέφτη; Μήπως καταρχάς και προηγουμένως πρέπει να υπάρξει η έμπνευση, η αρχική σύλληψη; Ν’ ανοίξουν, αίφνης, οι ουρανοί; Αλλά και ποιες τελετουργίες προηγούνται; Και άντε, ας πούμε ότι κατέβηκε η λαμπρή ιδέα. Μετά τι κάνουμε; Καταθέτω εδώ κάποιες σκέψεις-εμπειρίες που είχα επί του πεδίου, τα σφάλματα που έκανα, τις καθυστερήσεις, τις ματαιώσεις, μερικά βασικά που νομίζω ότι διδάχτηκα στην πολύχρονη διαδρομή, ώστε οι νέοι ναυτιλλόμενοι της αφήγησης να κόψουν δρόμο, να μην ξανακάνουν τα ίδια – όσο κι αν αυτό είναι πολύ δύσκολο. Αλλά πρόκειται και για έναν στοχασμό, μιαν αφορμή συζήτησης πάνω στο ατελεύτητο παίγνιο του γράφειν. Όπου όσες λύσεις και να καταθέσεις, πάντα θα ’ρθει κάποιος άλλος να προτείνει κάτι διαφορετικό, εκθαμβωτικά απρόσμενο.
