Η παρούσα εργασία μελετά τις πεποιθήσεις των εκπαιδευτικών:
– για τη φύση της επιστημονικής γνώσης
– για τη μάθηση
– για τους σκοπούς της εκπαίδευσης στις Φυσικές επιστήμες καθώς και της Ιστορίας των Φυσικών Επιστημών (ΙΦΕ) ως πλαισίου καταγραφής και βελτίωσής τους.
Tι θα κερδίσει όμως ο μαχόμενος εκπαιδευτικός από την ακαδημαϊκή έρευνα για τις πεποιθήσεις; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι πρακτική και συνδέεται με τον αναστοχασμό του σε ρωτήματα του τύπου:
– Πώς φτάσαμε ως εδώ;
– Ποιος είναι ο εαυτός μου στο σύμπαν των πεποιθήσεων;
– Τι θα έλεγα στους μαθητές μου;
Η συνεισφορά της παρούσας έρευνας στα παραπάνω ερωτήματα έγκειται στην ανάδειξη των διαδικασιών, των επιλογών, των δυνατοτήτων και γενικότερα οποιουδήποτε παράγοντα ο οποίος θα προωθούσε τη διερεύνηση των πεποιθήσεων των εκπαιδευτικών σχετικά με την επιστημονική γνώση, τη φύση της, τη μάθηση και τους σκοπούς της εκπαίδευσης στις ΦΕ, όχι «εν κενώ» αλλά στο πλαίσιο της ΙΦΕ.