Το “Homo Faber” του Μαξ Φρις (1911-1991) είναι μια ασυνήθιστη ερωτική ιστορία και ένα σχόλιο πάνω στη λογική και στο συναίσθημα. Πρόκειται για ένα δράμα, για μια «ψυχρή» τραγωδία εμπνευσμένη από τους αρχαίους μύθους της αιμομειξίας και κατασκευασμένη με τα υλικά ενός αρχιτέκτονα της Κεντρικής Ευρώπης. Το “Homo Faber” είναι το κατεξοχήν κεντροευρωπαϊκό μυθιστόρημα, ενώ την ίδια στιγμή εκπροσωπεί την ιδέα του κοσμοπολιτισμού και της οικουμενικότητας: οι ιδέες του ήρωά του, Βάλτερ Φάμπερ, μοιάζουν να διαψεύδονται, όπως και οι αυταπάτες του, όμως τίποτα δεν μπορεί να τις αντικαταστήσει. Ο Φάμπερ δεν αναγνωρίζει καμιά πατρίδα εκτός απ’ την τεχνολογία, την επιστήμη και τον ορθό λόγο: η μοίρα και η τραγική ειρωνεία τον ξεπερνούν, το σύστημα της σκέψης του κλονίζεται, αλλά δεν ανταλλάσσεται με κανένα άλλο. Ο Μαξ Φρις περιγράφει τον πολύπλοκο σύγχρονο άνθρωπο, που όλα τα ξέρει κι όλα τα εξηγεί, που όλα τα προγραμματίζει σχεδόν όλα: εκτός απ’ τον έρωτα κι απ’ το θάνατο.
