Ο επίκουρος καθηγητής Bart Soethaert, στο τμήμα Φιλολογίας του ΑΠΘ, οργανώνει προπτυχιακό σεμινάριο (χειμερινή περίοδο 2026) πάνω στο σύνολο του έργου του Μισέλ Φάις [από την «Αυτοβιογραφία ενός βιβλίου» (1994) έως τις «Μεσοτοιχίες. Αθέατοι συγκάτοικοι» (2025)].
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
Το σεμινάριο εμβαθύνει στο έργο του Μισέλ Φάις, αναδεικνύοντας τη διαδρομή του από την «Αυτοβιογραφία ενός βιβλίου» (1994) έως και την πρόσφατη παραγωγή του, εστιάζοντας στη διαπραγμάτευση της οικογενειακής μνήμης, της υπαρξιακής κόπωσης και της (αυτο)παρατήρησης. Παράλληλα, αναλύονται τα δομικά στοιχεία της γραφής του, όπως η αυτοαναφορικότητα, η αφηγηματική πολυφωνία και αποσπασματικότητα, η επιμέλεια αρχείων και η διακειμενικότητα, οι οποίες καθιστούν το έργο του εμβληματικό δείκτη της μετανεωτερικής συνθήκης στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία.
ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές/τριες θα είναι σε θέση να:
– προσδιορίζουν τους βασικούς σταθμούς και τις μετατοπίσεις στην πεζογραφική διαδρομή του Μισέλ Φάις, από την Αυτοβιογραφία ενός βιβλίου (1994) έως την πρόσφατη παραγωγή του,
– ορίζουν και να αναγνωρίζουν τις κεντρικές έννοιες της μετανεωτερικής ποιητικής (μεταμυθοπλασία, αυτοαναφορικότητα, διακειμενικότητα, πολυφωνία) όπως αποτυπώνονται στο έργο του συγγραφέα,
– εξετάζουν κριτικά τη σχέση «εαυτού» και «άλλου» στο έργο του Φάις και να αξιοποιούν την έννοια της ετερότητας για την ερμηνεία της συγκρότησης του υποκειμένου, της μνήμης και της αυτοβιογραφικής γραφής,
– ερμηνεύουν τη λειτουργία της αποσπασματικότητας, της (αυτο)παρατήρησης και της επιμέλειας αρχείων (φωτογραφικών, ντοκουμέντων, διακειμένων) ως δομικών υλικών της αφηγηματικής κατασκευής,
– διακρίνουν και να αξιολογούν τις διαφορετικές μορφές αυτοαναφορικότητας και μεταμυθοπλασίας που εμφανίζονται στα έργα του Φάις και να εξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο το κείμενο σχολιάζει τη δική του διαδικασία παραγωγής και ανάγνωσης,
– εξετάζουν τη συνομιλία του έργου του Φάις με τη νεοελληνική και παγκόσμια λογοτεχνική παράδοση, καθώς και με άλλες μορφές τέχνης,
– αξιολογούν κριτικά την πρόσληψη του έργου του συγγραφέα από τη νεοελληνική κριτική και τη φιλολογική επιστήμη,
– διατυπώνουν αυτοτελή, τεκμηριωμένα φιλολογικά επιχειρήματα, βασισμένα σε προσεκτική ανάγνωση των πρωτογενών κειμένων και σε επιλεγμένη αξιοποίηση της δευτερογενούς βιβλιογραφίας,
– εκπονούν σύντομες επιστημονικές εργασίες με σαφή ερευνητικό ερώτημα, συνεκτική επιχειρηματολογία, κατάλληλη ορολογία και ορθή τεκμηρίωση, συνδυάζοντας πρωτογενείς πηγές και δευτερεύουσα βιβλιογραφία.