Ένας άνθρωπος είπε στο Σύμπαν:
«Κύριε, θέλω να ξέρεις ότι υπάρχω!».
«Όπως και να έχει», αποκρίθηκε το Σύμπαν,
«το γεγονός αυτό δεν μου έχει δημιουργήσει
την παραμικρή αίσθηση υποχρέωσης»
[Stephen Crane, «War Is Kind and Other Lines» (1899)]
Πώς ένας τόσο απίστευτα μεγάλος αριθμός στοιχειωδών σωματιδίων (10²⁹) βρέθηκαν μαζί και προέκυψε από αυτά ο άνθρωπος; Ποιες δυνάμεις τα συγκροτούν; Πώς κατανοούμε τον κόσμο μας, το Σύμπαν μας; Ποιος είναι ο ρόλος μας μέσα σε αυτό, αν υπάρχει κάποιος ρόλος; Μπορούμε εμείς να κατανοήσουμε το Σύμπαν, να εξηγήσουμε πώς γεννήθηκε, πώς εξελίχθηκε, πώς έφτασε στη σημερινή του μορφή; Και υπάρχει άραγε σκοπός πίσω απ’ όλα αυτά;
Απαντήσεις στα Μεγάλα Ερωτήματα έδωσε ο Δημήτρης Νανόπουλος το βράδυ της Τετάρτης 15 Ιουλίου, κατά την παρουσίαση του βιβλίου του «Ο κβαντικός μύθος του Σίσυφου», που μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Πατάκη.
Στο κατάμεστο Public Café Συντάγματος, σε μια συνομιλία με τον δημοσιογράφο Ηλία Μαγκλίνη της εφημερίδας Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ο διακεκριμένος θεωρητικός φυσικός και ακαδημαϊκός μίλησε, με τρόπο «μαγικό» και εξηγήσιμο, χωρίς επιστημονικές «εκπτώσεις», για την κβαντική προέλευση του παραλόγου, απέδειξε, μέσα από τη Φυσική των Υψηλών Ενεργειών και την Κοσμολογία, πώς το Σύμπαν δεν δίνει δεκάρα αν υπάρχουμε ή αν προσπαθούμε να το κατανοήσουμε, και κατέδειξε ότι «το Σύμπαν δεν σου δίνει σκοπό, σου δίνει όμως την ελευθερία να τον δημιουργήσεις» – κι αυτό είναι το πιο απελευθερωτικό δώρο που μπορεί να κάνει στον άνθρωπο.
Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στη συνέντευξη που παραχώρησε ο Δημήτρης Νανόπουλος στον Ηλία Μαγκλίνη για την Καθημερινή (1/7/2026): Δημήτρης Νανόπουλος στην «Κ»: Η Φύση παίζει ζάρια
